۱۱ اردیبهشت، روز کارگر ،روز خشم ؟

ارژنگ بامشاد
به یازده اردیبهشت روز کارگر نزدیک می شویم. این فرصتی است گرانبها تا خیز مجدد جنبش علیه استبداد و برای آزادی که از خرداد ۱۳۸۸ آغاز شده است و در ۲۵ بهمن ۱۳۸۹ عروج مجدد خود را شکوهمندانه اعلام کرده را با جنبش برای نان پیوند بزنیم. انتخاب این روز به عنوان روز خشم می تواند بسیار مؤثر باشد زیرا:

اول ـ پس از آن جنبش علیه استبداد و برای آزادی در اول اسفند همبستگی خود را با جنبش کردستان و دیگر ملیت ها اعلام کرد و در هفدهم اسفند هم روز زن را گرامی داشت، ۱۱ اردیبهشت بهترین مناسب است تا این جنبش خود را در کنار کارگران و مردم زحمتکش قرار دهد و زمینه ی پیوند مبارزه علیه استبداد و برای آزادی را با جنبش نان فراهم آورد.

دوم ـ کارگران، معلمان و زحمتکشان کشور، اکثریت جمعیت کشور را تشکیل می دهند. آن ها هستند که چرخ های تولید و خدمات را می چرخانند و وقتی وارد میدان شوند، هیچ نیروئی و هیچ ارتشی توان مقابله با آن ها را نخواهد داشت. تجربه حضور کارگران و زحمتکشان در تونس و مصر و تجربه انقلاب بهمن خودمان، به ما می آموزد، برای آن که بتوان کمر استبداد را شکست، باید این نیروی عظیم به میدان بیاید.

سوم ـ باند احمدی نژاد و دستگاه استبداد ولایت، بارها به دروغ خود را خادم این مردم قلمداد کرده اند و سال ۱۳۹۰ را «سال جهاد اقتصادی» نامگذاری کرده اند. این تبلیغات دروغین در شرایطی صورت می گیرد که سال پیش با حذف یارانه ها، عملأ مردم را به بدترین شرایط اقتصادی پرتاب کرده اند. قبض های نجومی آب و برق و گاز، مؤید این وضعیت است. از این رو باید این تبلیغات دروغین را افشاء کرد ودر کنار نیروی کار و زحمت برای زندگی بهتر جنگید.

چهارم ـ اگر مبارزه گسترده و اعتراضی سال ۱۳۹۰ با تظاهرات گسترده در ۱۱ اردیبهشت آغاز شود و مسائل کارگران و تهیدستان به خواست های آزادیخواهانه پیوند بخورند، زمینه ی مناسبی فراهم خواهد آمد تا به دنبال آن اعتصابات کارگری نیز حول خواست های هر واحد تولیدی شکل بگیرد و زمینه اعتصابات گسترده ی اعتراضی شکل بگیرد. در آن صورت هست که نیروی سرکوب دشمن توان مقابله با حرکت های گسترده و اعتصابات متناوب نخواهد داشت.

پنجم ـ با اعلام روز کارگر به روز خشم، زمینه ی پیوستن محلات کارگر نشین و زحمتکش نشین پائین شهر به مبارزات علیه استبداد فراهم خواهد آمد. عدم پیوستن گسترده ی محلات زحمتکش نشین به مبارزات در دو سال گذشته، یک نقطه ضعف برزگ این جنبش بوده است و دولت سرکوبگر و مستبد نیز گاه از این وضعیت به نفع خود سود برده است. می توان با اعلام ۱۱ اردیبهشت به روز خشم و با فریاد میلیونی مرگ بر دیکتاتور، با این نقطه ضعف مقابله کرد.
۱۶فروردین ۱۳۹۰ـ ۵ آوریل ۲۰۱۱

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s