چرا اصلاح طلبان ازجبنش مستقل مردم مى ترسند؟

انتخابات مجلس هفتم در راه است. هيات هاى نظارت شوراى نگهبان به شكل گسترده اى به رد صلاحيت كانديداهاى اصلاح طلب پرداخته اند. اقدامات كنونى شوراى نگهبان و مواضع جريان هاى وابسته به دستگاه ولايت ترديدى باقى نمى گذارد كه آن ها اين بار قصد ندارند به اصلاح طلبان اجازه دهند بيش از حد معينى در نهادهاى حكومتى حضور داشته باشند. اين امر از آن جا ناشى مى شود كه دستگاه ولايت به خوبى در سال هاى اخير تجربه كرده است كه حضور بيش از حد معينى از اصلاح طلبان در نهادهاى حكومتى به جاى نقش كمك كننده مى تواند در شرايط ويژه اى حالت مزاحم به خود بگيرد و اراده سركوب و اقدامات اضطرارى را تا حدودى فلج كند. تماميت خواهان اكنون بهترين فرصت را براى قيچى كردن اصلاح طلبان بدست آورده اند. زيرا با حذف آنها از كانديدارتورى نمايندگى مجلس و با فشارهاى چند جانبه ، يا باعث عدم شركتشان بطور كلى در انتخابات مى شوند و يا در صورت شركت، تعدادشان را در حد مطلوب پايين نگه مى دارند، بدون آنكه حذف آنها از نهادهاى حكومتى يا كاهش حضور و نقش شان تكان هاى سياسى به دنبال داشته باشد. اين موضع را سرمقاله نويش روزنامه رسالت در پاسخ به اعتراض هاى اصلاح طلبان به رد صلاحيت هاى گسترده، به زبان گويايى بيان كرد وقتى كه پرسيد: » يك سئوال از اصحاب «خروج» دارم, دلايل وعلت هاى خروج كه بارها در مصاحبه ها گفتيد هنوز به قوت خود باقى است. چه اتفاقى افتاده است كه اين همه اشتياق براى » ورود» مجدد داريد؟» (سرمقاله رسالت 18دى ماه 82).
موضع مردم در قبال انتخابات آتى تا حدود زيادى روشن است. عدم تمايل مردم به شركت در انتخابات اكنون آنچنان روشن شده است كه بر نگرانى اصلاح طلبان به شدت افزوده است. واقعيت اين است كه شركت مردم در انتخابات دوم خرداد 76 و سپس چندين انتخابات بعد از آن، خصلت اعتراضى بسيار بالايى داشت. مردم با پرتاب اصلاح طلبان نااميد به نهادهاى قدرت حكومتي، عملا ً چوب لاى چرخ دستگاه هاى حكومتى گذاشتند و از اين طريق توانستند براى چندين سال نقش و حضور خود را گسترده كنند. اما وقتى جوهره اقدامات مردم روشن شد و پيشروى حركت شان به سوى در هم شكستن كليت نظام خود را بيش از پيش آشكار ساخت، بسيارى از اصلاح طلبان به خود آمدند و دست در دست دستگاه ولايت به دفاع از موجوديت نظام پرداختند. در تمامى تنش هاى سياسى اين سال ها، اصلاح طلبان حاضر نبودند به بيش از حد معينى از فشار بر دستگاه حكومت، تن در دهند. آنها براى رعايت اين خط قرمزشان حتى حاضر شدند به تمامى وعده و وعيدهاى خود پشت كنند و بارها به توخالى بودن تهديدات شان تن در دهند و اين رسوايى را در مقابل مردم پذيرا باشند، اما اجازه ندهند كه آسيبى به كليت نظام وارد آيد. همين موضع اصلاح طلبان و همسويى و هم سرنوشتى استراتژيك شان با تماميت خواهان دستگاه ولايت باعث شد كه مردم به اين نتيجه برسند كه ديگر حضور اصلاح طلبان در نهادهاى حكومتي، نمى تواند به عنوان سپر پيشروى جنبش مردمى در مقابل تهاجمات دستگاه ولايت عمل كند و از اين رو با عدم شركت شان در انتخابات شوراهاى شهر، به اصلاح طلبان نشان دادند كه آنها وزن سياسى قابل توجهى ندارند و اگر حضور مردم نباشد، عملاً از تمامى عرصه هاى سياسى حذف خواهند شد. و اصلاح طلبان از تكرار اين تجربه به سختى نگران شده اند. و يك بار ديگر به اين صرافت افتاده اند تا با موضع انتقادى گرفتن و تهديد به عدم شركت در انتخابات و يا سرشاخ شدن به دستگاه ولايت، اين تمايل عمومى مردم را تحت تاثير قرار دهند.
قاطعيت تماميت خواهان در قيچى كردن اصلاح طلبان و عدم تمايل مردم به شركت در انتخابات، و روشن بودن سرنوشت انتخابات از هم اكنون، اصلاح طلبان حكومتى و غير حكومتى را به وضعيت مضحكى دچار كرده است. حرف ها و استدلال هاى بسيارى از آنها براى تشويق مردم در شركت در انتخابات و يا بكارگيرى تاكتيك هاى وقت كشى براى ايجاد ترديد در عزم مردم به تحريم انتخابات، نشانه استيصال و سردرگمى آنهاست. نگاهى به موضع گيرى هاى اصلاح طلبان اين امر به خوبى نشان مى دهد. محمدرضا خاتمى در واكنش به اين شرايط مى گويد: » ما به عنوان حزب مشاركت دنبال تحريم انتخابات نيستيم، چون معتقديم كه از هر فرصتى بايد استفاده كرد ولى اگر رد صلاحيت ها به نحوى باشد كه نتوان از مشروعيت انتخابات دفاع كرد در انتخابات ليست نمى دهيم.» ( امروز-18دى ماه 82) و يا بهزاد نبوى با نگرانى به عدم شركت مردم در انتخابات مى گويد: » من خطاب به مردم عزيزمان مى گويم كه با اختيارات خودتان قهر نكنيد و با كسانى كه حقوق شما را نقض مى كنند بجنگيد» (سايت امروز18دى ماه 82). اما تنها اصلاح طلبان حكومتى نيستند كه باز هم قصد دارند مردم را به شركت در انتخابات فرمايشى و غير دمكراتيك در جمهورى اسلامى تشويق كنند و از اين طريق پروسه رودررويى قطعى مردم و حكومت را كند كنند، بسيارند اصلاح طلبان غير حكومتى كه از همين موضع دفاع مى كنند. مصطفى مدنى در اين رابطه مى گويد: » نه! در انتخابات فعالانه بايد شركت كنيم. … ميانه ميدان را نمى بايست براى ولايت فقيه خالى كرد. كانديداهاى مورد اعتماد مردم چرا وارد صحنه نشوند. زمان براى تصميم به عدم شركت در انتخابات هنوز در راه است» ( سايت ايران امروز 17دى ماه 1382) و يا قطع نامه تحريم انتخابات در همايش سه روزه اتحاد جمهوريخواهان راى نمى آورد و در مقابل آن اكثريت شركت كنندگان با بيان اين كه » اتحاد جمهورخواهان ايران با ابراز نگرانى از روند انتخابات گذشته و سابقه شوراى نگهبان در ايجاد محدويت در حقوق شهروندان و تضييغ حقوق نامزدها، حق خود مى داند كه با توجه به روند انتخابات دوره هفتم در زمان مقتضى نسبت به تحريم و يا عدم تحريم انتخابات تصميم گيرى نمايد»( اخبار امروز 21دى ماه 1382) خواهان خريدن فرصت براى تصميم گيرى در اين مورد مى شوند.
حال اين سئوال كليدى مطرح مى شود كه اصلاح طلبان چرا حاضر نيستند قاطعانه در مقابل دستگاه حكومتى جمهورى اسلامى به ايستند و در كنار مردم قرار گيرند و براى شكل گيرى حركت مستقل مردمى و نهادهاى مستقل توده اى به يارى آن ها بشتابند. و يا به ديگر سخن چرا از رويارويى مستقل و مستقيم مردم با دستگاه ولايت هراسانند؟ واقعيت اين است كه اولاً- عموم اصلاح طلبان از حضور و نقش مردم در اقدامات سياسى به شدت هراسنانند و مى دانند كه مردمى كه سال ها تحت فشار قرار داشته اند و در بى حقوقى مطلق به سر مى برند، سر سازش و آشتى با حكومت استبداد را ندارند و به جز به درهم شكستن اركان اين حكومت و احقاق حقوق خود به چيز ديگرى راضى نمى شوند، حتى اگر اقداماتشان گاه نتيجه مطلوب را نداشته باشد. امرى كه در انقلاب بهمن اتفاق افتاد. از اين رو اصلاح طلبان از اقدامات مستقيم مردمى كه مى تواند منجر به انقلابى ديگر شود به شدت هراسان هستند. آن ها هم چنين شكل گيرى نهادها مستقل مردمى را به نفع خود نمى دانند زيرا در آن شرايط ممكن است جايى براى بازيهاى سياسى آن ها نباشد. از اين رو تلاش براى چانه زنى با حكام مستبد را بر حضور و نقش مستقل، متشكل و مستقيم مردم ترجيح مى دهند. ثانيا- اصلاح طلبان حكومتى كه خود در تمامى حوادث دو دهه ى اخير جمهورى اسلامى نقشى فعالى داشته اند از عواقب اقدامات گسترده مردمى و سرنگونى جمهورى اسلامى به شدت نگرانند و آينده تيره و تارى براى خود در فرداى سرنگونى جمهورى اسلامى مى بينند. از اين رو براى ماندگارى اين حكومت، عليرغم تمامى اقدامات دستگاه ولايت و حكام اصلى آن تلاش مى كنند. ثالثاً- اصلاح طلبان حكومتى از آن چنان مزايايى در جمهورى اسلامى برخوردار بوده و هستند كه چشم پوشى از اين مزايا حتى اگر در نهادهاى حكومتى نباشند، براى شان آسان نيست. آن ها نيك مى دانند كه هر نوع تحول بنيادى در كشور، آن ها را از اين مزايا محروم خواهد كرد.
ترس و بزدلى اصلاح طلبان، نمى تواند در اراده مردم تاثيرى زيادى بگذارد. مردم نيك مى دانند كه در چهارچوب ساختار قدرت و قوانين جمهورى اسلامي، جايى براى احقاق حقوقشان وجود ندارد. چندين سال حضور فعال اصلاح طلبان در نهادهايى حكومتى كه با پشتوانه راًى مردم حاصل شد، نشان داد كه ساختار قدرت جمهورى اسلامى به گونه اى است كه هيچ نوع اصلاحى در آن امكان پذير نيست. اصلاح طلبان در شرايطى كه اكثريت دوسومى مجلس شوراى اسلامى را در دست داشتند و قدرت اجرايى كشور را نيز تماماً در اخيتار داشتند، نتوانستند هيچ قدمى حتى در اجراى وعده هاى ولرم خود بر دارند. حال كه در بهترين حالت مى توانند به اقليت كوچكى در مجلس تبديل شوند، چه اميدى به آنها مى توان داشت. اين واقعيت است كه مردم را بيش ازپيش به سويى حركت مستقل و مستقيم واميدارد. حضور نمادين اصلاح طلبان در نهادهايى چون مجلس شوراى اسلامي، بيش از هر چيز به دستگاه ولايت امكان مى دهد كه از يك سو جمهورى اسلامى را حكومتى مشروع و مبتنى بر راًى مردم نشان دهد و از سوى ديگر در چانه زنى با قدرت هاى بين المللى از اين حضور بهره بردارى كند. و اين هر دو ضربه اى خواهد بود به حركت پيشرونده جنبش مردمى. بايد با تحريم گسترده ى انتخابات اين امكان را از دستگاه ولايت گرفت. و ماهيت غيردمكراتيك، اصلاح ناپذير و قرون وسطايى اش را بيش را بيش از پيش به همگان نشان داد. و از اين امكان اهرمى ساخت براى رودررويى مستقيم و قطعى با استبدادى دينى كه كشور را به جهمنى سوزان تبديل كرده است. مردم تنها با شكل دهى به تشكل هاى مستقل خود و با سازمانيابى گسترده خود مى توانند روند رويارويى خود با دستگاه حكومتى جمهورى اسلامى را به سمت در هم شكستن آن و پايه ريزى حكومتى از آن خود رهنمون شوند و از طريق مانع بهره بردارى دشمنان رنگارنگشان شوند كه از مردم جز اميد به سوارى دادن انتظار ديگرى ندارند.
21دى ماه 1382-11ژانويه 2004

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s